აველოქსი ხსნარი საინფუზიო 400მგ/250მლ ფლაკონი #1

140 ლარი
გენერიული დასახელება: მოქსიფლოქსაცინი მწარმოებელი ქვეყანა: გერმანია მწარმოებელი: ბაიერი გაცემის რეჟიმი: რეცეპტული შეიძინე უფრო ნაკლებ ფასად ფასდაკლების დღეებში და ზღარბი ბარათით

აველოქსი 400მგ გარსიანი ტაბლეტები აველოქსი 400მგ-250მლ საინფუზიო ხსნარი AVELOX შემადგენლობა: 1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს 400მგ მოქსიფლოქსაცინს (ჰიდროქლორიდის სახით); შეიცავს 68მგ ლაქტოზას მონოჰიდრატს ტაბლეტში. 1 ფლაკონი შეიცავს 250მლ საინფუზიო ხსნარს, რომელიც შეიცავს 400მგ მოქსიფლოქსაცინს (ჰიდროქლორიდის სახით). საინფუზიო ხსნარი (250მლ) შეიცავს 34 მმოლ ნატრიუმს. შემავსებლების სია გარსიანი ტაბლეტები შემავსებლები. ნატრიუმის კროსკარმელოზა ლაქტოზის მონოჰიდრატი მაგნიუმის სტეარატი; მიკროკრისტალური ცელულოზას გარსი: რკინის წითელი ოქსიდი; ჰიპრომელოზა 15 cP, მაკროგოლი 4000; ტიტანის დიოქსიდი; საინფუზიო ხსნარი: ქლორწყალბადმჟავა 1N, ნატრიმის ქლორიდი; ნადრიუმის ჰიდროქსიდის ხსნარი; საინექციო წყალი. ჩვენება: აველოქსი 400მგ, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი ნაჩვენებია შემდეგი ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია მგრძნობიარე შტამებით; რესპირატორული ტრაქტის ინფექციები; ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება; საზოგადოებაში აღმოცენებული პნევმონია მულტი-პრეპარატებისადმი რეზისტენტური შტამებით გამოწვეული შემთხვევების ჩათვლით. მწვავე სინუსიტის: კანის და კანის სტრუქტურის გაურთულებელი ინფექციები; გაურთულებელი მენჯის ანთებითი დაავადებები (მაგ. ქალების ზემო გენიტალური ტრაქტის ინფექციები სალპინგიტის და ენდომეტრიტის ჩათვლით). კანის და კანის სტრუქტურის გართულებული ინფექციები (დიაბეტური ტერფის ინფექციების ჩათვლით); გართულებული ინტრააბდომინალური ინფექციბეი პოლიმიკრობული ინფექციების; ჩათვლით როგორიცაა აბსცესი. აველოქსი ინტრავენური 400მგ-250მლ საინფუზიო ხსნარი განკუთვნილია შემდეგი ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც განპირობებულია მგრძნობიარე შტამებით: საზოგადოებაში აღმოცენებული პნევმონია მულტი-პრეპარატებისადმი რეზისტენტური შტამებით გამოწვეული შემთხვევების ჩათვლით*; კანის და კანის სტრუქტურის გართულებული ინფექციები (დიაბეტური ტერფის ინფექციების ჩათვლით); გართულებული ინტრააბდომინური ინფექციები პოლიმიკრობული ინფექციების ჩათვლით როგოირცაა აბსცესი*); მულტი პრეპარატებისადმი რეზისტენტული Streptococcus pneumoniae (MDRSP) მოიცავს იზოლატებს, რომლებიც ცნობილია PRSP სახელით (პენიცილინ რეზისტენტული S. pneumoniae), და შტამებს, რომლებიც რეზისტენტულია ორი ან მეტი შემდგომი ანტიბიოტიკის მიმართ: პენიცილინი, ცეფალოსპორინების მეორე თაობა (მაგ. ცეფუროქსიმი), მაკროლიდები, ტეტრაციკლინები და ტრიმეტოპრიმი-სულფამეტოქსაზოლი. უნდა გაითვალისწინონ ანტიბაქტერიული აგენტების გამოყენების ოფიციალური ინსტრუქციები. უკუჩვენება: ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობა მოქსიფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონების ან ნებისმიერი შემავსებლის მიმართ; ორსულობა და ლაქტაცია; პაციენტები 18 წლამდე ასაკში. დოზირება და მიღების მეთოდი: აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად, საკმარისი რაოდენობით სითხესთან ერთად, საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად. საინფუზიო ხსნარი: საინფუზიო ხსნარი უნდა გადაისხას ინტრავენურად, 60 წუთის განმავლობაში. საინფუზიო ხსნარი შეიძლება მიიღონ პირდაპირ ან T-მილის საშუალებით შეთავსებად საინფუზიო ხსნარებთან ერთად. შემდგომი კოინფუზია წარმოქმნის სტაბილური მიქსტურას 24 საათის განმავლობაში ოთახის ტემპერატურაზე აველოქსის ხსნართან, აქედან გამომდინარე შეიძლება მიჩნეული იყოს აველოქსთან შეთავსებადად: საინექციო წყალი ნატრიუმის ქლორიდი 0.9%, ნატრიუმის ქლორიდი, 1 მოლური გლუკოზა 5%, გლუკოზა 10%, გლუკოზა 40%, ქსილიტოლი 20%, რინგერის ხსნარი, რინგერ ლაქტატის ხსნარი. თუ აველოქსის საინფუზიოს ხსნარი გამოიყენება სხვა პრეპარატთან ეთად, ყოველი მათგანი უნდა მიიღონ ცალკე. უნდა გამოიყენონ მხოლოდ გამჭვირვალე ხსნარები. დოზირების რეჟიმი დოზა (მოზრდილები): აველოქსის რეკომენდებული დოზაა 400მგ დღეში ერთხელ (1 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი და 250მლ საინფუზიო ხსნარი) ზემო აღნიშნული ჩვენებით, დოზას არ უნდა გადააჭარბონ. მკურნალობის ხანგრძლივობა კურნალობის ხანგრძლივობა უნდა განისაზღვროს სიმწვავის ან კლინიკური პასუხის მიხედვით. არსებობს შემდგომი ზოგადი რეკომენდაციები ზემო და ქვემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექციებისთვის: გარსიანი ტაბლეტები: ბრონქიტი: ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება, 5 დღე პნევმონია: საზოგადოებაში განვითარებული პნევმონია, 10 დღე სინუსიტის: მწვავე სინუსიტი, 7 დღე კანის და კანის სტრუქტურის გაურთულებელი ინფექციები: 7 დღე მენჯის გაურთულებელი ანთებითი დაავადებები: 14 დღე კანის და კანის სტრუქტურის გართულებული ინფექციები მკურალობის ტოტალური ხანგრძლივობა შემდგომი მკურნალობისთვის (ინტრავენური ორალური თერაპიის შემდეგ): 7-21 დღე გართულებული ინტრააბდომინური ინფექციები ტოტალური მკურნალობის ხანგრძლივობა შემდგომი თერაპიისთვის (ინტრავენური და ორალური თერაპია): 5-14 დღე საინფუზიო ხსნარი: თერაპია შეიძლება დაიწყოს ინტრავენური გამოყენებით და გაგრძელდეს გარსიანი ტაბლეტების ორალური მიღება კლინიკური ჩვენების დროს. პნევმონია: საზოგადოებაში გავრცელებული პნევმონია: რეკომენდებული მკრუნალობის ხანგრძლივობა ჯამში შეადგენს (ინტრავენური და ორალური) 7-14 დღეს კანის და კანის სტრუქტურის გართულებილი ინფექციები მკურნალობის ტოტალური ხანგრძლივობა (ინტრავენური და შემდგომ ორალური): 7-21 დღე გართულებლი ინტრააბდომინური ინფექციები ტოტალური მკურნალობის ხანგრძლივობა (ინტრავენური შემდეგ ორალური თერაპია): 5-14 დღე მკურნალობის რეკომენდებული ხანგრძლივობა არ უნდა აჭარბებდეს ჩვენებას. აველოქსი 400მგ გარსიანი ტაბლებტები და აველოქსი 400მგ საინფუზიო ხსნარი შესწავლილია კლინიკურ კვლევებში 21 დღის განმავლობაში (კანის და კანის სტრუქტურის გართულებული ინფექციებისას). დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებბ. ბავშვები და მოზარდები: აველოქსის ეფექუტრობა და უსაფრთხოება ბავშვებსა და მოზარდებში დადგენილი არა არის. გერიატრიული პაციენტები: დოზირების ცვლილება ხანდაზმულებში საჭირო არ არის. ეთნიკური განსხვავება: ეთნიკურ ჯგუფებში დოზის ცვლილება საჭირო არ არის. პაციენტები ღვიძლის დაზიანებით: დოზირების ცვლილება საჭირო არ არის ღვიძლის დაზიანებული ფუნქციის მქონე პაციენტებში. პაციენტები თირკმელების უკმარისობით: დოზის ცვლილება საჭირო არ არის პაციენტებში თირკმელების დაზიანებით და პაციენტებში რომლებიც იმყოფებიან ქრონიკულ დიალიზზე, ანუ ჰემოდიალიზზე და ამბულატორიულ პერიტონეალურ დიალიზზე. სპეციალური გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას: ზოგიერთ შემთხვევაში მომატებული მგრძნობელობა და ალერგიულ რეაქციები უკვე გაჩენილია პირველი გამოყენების შემდეგ და დაუყოვნებლივ საჭიროა ექიმის ინფორმირება. ანაფილაქსიური რეაქციები ძალიან იშვიათია და შეიძლება პროგრესირებდეს სიცოცხლისთვის საშიშ შოკად, ზოგ შემთხვევაში პირველი მიღების შემდეგაც. ამ შემთხვევაში აველოქსით მკრუნალბა უნდა შეწყდეს და დაიწყოს თერაპია (მაგ. შოკის მკურნალობა). ცნობილია, რომ აველოქსი ახანგრძლივებს QT ინტერვალს ელექტროკარიდოგრამაზე ზოგიერთ პაციენტში. რადგან ქალებში უფრო ხანგრძლივია საწყისი QTc ინტერვალი მამაკაცებთან შედარებით, ისინი შეიძლება უფრო მგრძნობიარე იყვნენ მედიკამენტების მიმართ, რომლებიც ახანგრზლივებს QTc-ს. ხანდაზმული პაციენტები აგრეთვე შეიძლება უფრო მგრძნობიარეები იყვნენ პრეპარატთან დაკავშირებული QT ინტერვალის მიმართ. რადგან QT გახანგრძლივების მაგნიტუდა შეიძლება გაიზარდოს პრეპარტის კონცენტრაციის და ინფუზიის სისწრაფის ზრდასთან ერთად 400მგ 60 წუთის განმავლობაში) არ უნდა მოხდეს მათი გადაჭარბება. თუმცა პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ პნევმონია არ აღინიშნა კორელაცია მოქსიფლოქსაცინის პლაზმურ კონცენტრაციას და QTc გახანგრძლივებას შორის. QT გახანგრძლივებამ შეიძლება გამოიწვიოს ვენტრიკულური არითმიის რისკის ზრდა torsades de pointes ჩათვლით. კარდიოვასკულური ავადობა ან სიკვდილიანობა არ აღინიშნა აველოქსით მკურნალობისას QTc გახანგრძლივების დროს კლინიკურ კველვებში 9000-ზე მეტი პაციენტის მონაწილეობით, თუმცა შეიძლება ზოგიერთი წინასწარგანწყობის ფაქტორი ზრდიდეს ვენტრიკულური არითმიის რისკს. აქედან გამომდინარე აველოქსით მკურნალობა არ უნდა მოხდეს კლინიკური გამოცდილების არ არსებობის დროს პაციენტების ამ პოპულაციებში: პაციენტებში QTინტერვალის ცნობილი გახანგრზლივებით; პაციენტებში არაკორეგირებული ჰიპოკალიემიით; პაციეტნებში რომლებიც ღებულობენ Iა (მაგ. ქინიდინი, პროკაინამიდი) ან III კლასის (მაგ. ამიოდარონი, სოტალოლი) ანტიარითმულ საშუალებებს. აველოქსი უნდა გამოიყენონ სიფრთხილით რადგნ მოქსიფლოქსაცინის დამატებითი ეფექტი QT ინტერვალზე არ უნდა გამოირიცხოს შემდეგ მდომარეობებში: პაციენტებში, რომლებსაც მკურნალობენ პრეპარატებით, რომლებიც ახანგრძლივებს QT ინტერვალს როგორიცაა ციზაპრიდი, ერითრომიცინი, ნტიფსიქოზურები და ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები; პაციენტბში, რომლებსაც აღენიშნებთა პროარითმული მდგომარეობა როგორიცაა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ბრადიკარდია, მწვავე მიოკარდიული იშემია; პაციენტებში ღვიძლის ციროზით და ადრე არსებული QT განხაგრძლივების შემთხვეაში გამორიცხვა არ შეიძლება. ქალებში და ხანდაზმუელბში, რომლებიც შეიძლება უფრო მგრძნობიარე იყვნენ QTc გამახანგრძლივებელი პრეპარატებისადმი. აველოქსის მიღების შემდეგ აღწერილია ფულმინანტური ჰეპატიტის შემთხვევები, რომლებსაც შეუძლიათ ღვიძლის უკმარისობის გამოწვევა. პაციენტებს უნდა ურჩიონ დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს მკურნალობის გაგრძელებამდე თუ ჩნდება ღვიძლის უკმარისობის სიმპტომები. აველოქსის მიღებასთნ დაკავშირებით აღწერილია კანის ბულოზური რეაქციების სიმპტომები როგორიცაა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი ან ტოქსიური ეპიდერმალური ნეკროლიზი. პაციენტებს უნდა ურჩიონ დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს მკურნალობის გაგრძელებამდე კანის და-ან ლორწოვანის რეაქციების აღმოცენებისას. შეიძლება განვითარდეს კრუნჩხვები ქინოლონის მიღების დრის. ის სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებიც მიდრეკილნი არიან ცნს დაავადებისადმი, რაც შეიძლება წარმოადგენდეს კრუნჩხვებისადმი წინასწარგანწტობას ან შეამციროს კრუნჩხვების ზღურბლი, ანტიბიოტიკებთან დაკავშირებული კოლიტი აღწერილია ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკების გამოყენებისას აველოქსის ჩათვლით. აქედან გამომდინარე მნიშვნელოვანი ამ დიაგნოზის გათვალისწინება პაციეტნებში, რომლებსაც უვითარდებათ სერიოზული დიარეა აველოქსის გამოყენების შემდეგ. ამ კლინიკურ სიტუციაში დაუყოვნებლივ უნდა მიიღონ სერიოზული თერაპიული ზომები. პერისტალტიკის მაინჰიბირებელი პრეპარატები უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომელთაც უვითარდებათ მწვავე დიარეა. აველოქსი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ მიასთენია გრავის რადგან შეიძლება გამწვავდეს სიმტპმები. მყესის ანთება და გაგლეჯა შეიძლება განვითარდეს ქინოლონებით თერაპიის დროს მოქსიფლოქსაცინის ჩათვლით განსაკუთრებით ხანდამზლ პაციენტებში და იმ პირობებში, რომლებსაც მკურნალობენ კორტიკოსტეროიდებით; აღწერილია შემთხვევები, რომლებიც ვითარდება რამდენიმე თვის შემდეგ თერაპიის დასრულებიდან. ტკივლის ან ანთების პირველი ნიშნებისას პაციენტებმა უნდა შეწყვიტონ თერაპია და მოასვენონ დაზიანებული კიდური. ფლუორქინოლონები მოქსიფლოქსაცინის ჩათვლით დაკავშირებლია ტენდინიტის რისკის ზრდასთან და მყესის გაგლეჯის რისკის ზრდასთან ყველა ასაკში. რისკი შემდგომში იზრდება ხანდაზმულ პაციენტებში, ჩვეულებრივ 60 წლის ასაკის ზემოთ, პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ კორტიკოსტეროიდებს და პაციენტებში, რომელბსაც აღენიშნებათ თირკმელების, გულის ან ფილტვის ტრანსპლანტაცია. პაციენტებში მენჯის გართულებული ანთებითი დაავადებით (მაგ. ტუბო-ობრილი ან მენჯის აბსცესი), რომლებშიც ინტრავენური მკურნალობა აუცილებელია, რეკომენდებული არ არის აველოქსის 400მგ გარსიანი ტაბლეტებით მკურნალობა. მოქსიფლოქსაცინი რეკომენდებული არ არის MRSA ინფექციების დადასტურებულ ან საეჭვო შემთხვევებში, უნდა დაიწყოს შესაბამისი ანტიბაქტერიული აგენტით მკურნალობა მოქსიფლოქსაცინის in vitro აქტივობა შეიძლება მოქმედებდეს Mycobacterium spp.–ს კულტურაზე მიკობაქტერიული ზრდის სუპრესიის, გამოიწვიოს ცრ ნეგატიური შედეგი პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ აველოქსს. აღწერილია სენსორული და სენსომოტორული პოლინეიროპათიის შემთხვევები როგორიცაა პარესთეზია, ჰიპოესთეზია, დიზესთეზია ან სისუსტე პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ ქინოლონებს აველოქსის ჩათვლით. პაციენტებს, რომლებიც იტარებენ აველოქსით მკურნალობას უნდა ურჩიონ აცნობონ ექიმს მკურნალობის გაგრძელებამდე თუ აღინიშნება სიმპტომები როგორიცაა ტკივილი, წვა, ჩხვლეტა, დაბუჟება ან სისუსტე (იხ. “არასასურველი ეფექტები”). ფსიქიატრული რეაქციები შეიძლება განვითარდეს ფლუორქინოლონების პირველი მიღების შემდეგ მოქსიფლოქსაცინის ჩათვლით, ძალიან იშვიათ შემთხვეებში დეპრესია ან ფსიქიური რეაქციების პროგრესი აღინიშნა სუიციდურ აზრებამდე და თივთდაზიანებამდე როგორიცაა სუიციდის მცდელობა. იმ შემთხვევაში თუ პაციენტს უვითარდება ეს რეაქციები, აველოქსი უნდა მოიხსნას და მიიღონ შესაბამისი ზომები. სიფრთხილეა რეკომენდებული აველოქსის გამოყენებისას ფსიქოზურ პაციენტებში ან პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ფსიქიატრული დაავადება. ფლუორქინოლონ-რეზისტენტული Neisseria gonorrhoeae ინფექციების პრევალენსის ზრდის გამო მოქსიფლოქსაცინით მონოთერაპიას უნდა მოერიდონ პაციენტებში მენჯის ანთებითი დაავადებით, სანამ ფლუორქინოლონ-რეზისტენტული N. gonorrhoeae არ გამოირიცხება. თუ მისი გამორიცხვა შეუძლებელია უნდა დაინიშნოს დამატებით შესაბამისი ანტიბიოტიკი (მაგ. ცეფალოსპორინი) ემპირიულ მოქსიფლოქსაცინით თერაპიასთან ერთად, უნდა გაითვალისწინონ ინფორმაცია შემავსებლების შესახებ პაციენტებში, რომლებშიც ნატრიუმის მიღება არ შეიძლება სამედიცინო მიზეზით (პაციენტები გულის ქრონიკული უკმარისობით, თირკმლის უკმარისობით, ნეფროზული სინდრომით და სხვ). დამატებით ნატრიუმით დატვირთვა საინფუზო ხსნარში უნდა გაითვალისწინონ ნატრიუმის ქლორიდის შემცველობისთვის (იხ. “ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა” ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქემდების სხვა ფორმები ანტაციდებთან, მინერალებთან და მულტი-ვიტამინებთან. აველოქსის ერთდროულად გამოყენებამ ანტაციდებთან, მინერალებთან და მულტი-ვიტამინებთან ერთად შეიძლება გამოიწვიოს მოქსიფლოქსაცინის შეწოვის დაზიანება ორალური მიღების შემდეგ ქელატების კომპლექსების წარმოქმნით მულტივალენტურ კათიონებთან, რომლებსაც შეიცავს ეს პრეპარატები. ამან შეიძლება გამოიწვიოს პლაზმაში კონცენტრაციიის სასურველზე მეტად დაქვეითება. ანტაციდები, ანტირეტროვირუსული აგენტები (მაგ. დიდანოზინი) და მაგნიუმის ან ალუმინის შემცველი სხვა პრეპარატები, სუკრალფატი და რკინის ან თუთიის შემცველი იონები უნდა მიიღონ მინიმუმ 4 საათით ადრე და 2 საათით ვგიან ორალურად მოქსიფლოქსაცინის მიღების შემდეგ. ვარფარინი: არ აღინიშნა ურთიერთქმედება ვარფარინთან ერთად მიღებისას ფარმაკოკინეტიკაზე, პროთრომბინის დროსა და კოაგულაციის სხვა პარამეტრებზე. საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების ცვლილება: აღწერილია გაზრდილი ანტიკოაგულაციური აქტივობის შემთხვევები პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ ანტიკოაგულანტებს ანტიბიოტიკებთან ერთად აველოქსის ჩათვლით. ინფექციური დაავადებები (და მისი თანხმლები ანთებითი პროცესი) ასაკი და პაციენტის ზოგადი სტატუსი რისკ-ფაქტორებია. თუმცა აველქოსს და ვარფარინს შორის ურთიერთქმედება არ გამოჩნდა. კლინიკურ კვლევებში, უნდა მოხდეს სნშ მონიტორინგი და აუცილებლობის შემთხვევაში უნდა შეირჩეს ორალური ანტიკოაგლანტების დოზა. დიგოქსინი დიგოქსინის ფარმაკოკინეტიკაზე მნიშვნელოვნად არ მოქმედებს მოქსიფლოქსაცინი და პირიქით. განმეორებითი დოზირების შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში მოქსიფლოქსაცინი ზრდიდა დიგოქსინის Cmax დაახლოებით 30%-ი მყარ მდგომარეობაში AUC დონის ცვლილების გარეშე. ნახშირი: ნახშირის და 400მგ შიგნით მისაღები აველოქსის ერთდროული გამოყენება ამცირებდა პრეპარატის სისტემურ მისაწვდომლობას 80%-ზე მეტად in vivo აბსორბციის შემცირებით. აქტივირებული ნახშირის მიღება აბსორბციის ადრეულ ფაზაში ახდენს სისტემური ექსპოზიციის ზრდის პრევენციას დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში. პრეპარატის ინტრავენური მიღების შემდეგ სამედიცინო ნახშირი მხოლოდ ოდნავ ამცირებს სისტემურ ექსპოზიციას დაახლოებით 20%). საკვები და რძის პროდუქტები: მოქსიფლოქსაცინის შეწოვაზე გავლენას არ ახდენდა საკვების მიღება (რძის პროდუქტების ჩათვლით) აველოქსის მიღება შეიძლება საკვების მიღებისგან დამოუკიდებლად. ორსულობა და ლაქტაცია: აველოქსის გამოყენების უსაფრთხოება ადამიანებში ორსულობის დროს დადგენილი არ არის. აღწერილია სახსრების შექცევადი დაზიანება ბავშვებში, რომლებიც ღებულობენ ქინოლონებს, თუმცა ეს ეფექტი აღწერილი არ არის ექსპოზირებულ ნაყოფში. ცხოველების კვლევებმა გამოავლინა რეპროდუქციული ტოქსიურობა. ადამიანისთვის პოტენციური რისკი უცნობია. შესაბამისად აველოქსის გამოყენება ორსულობის დროს უკუნაჩვენებია. ლაქტაცია: როგორც ხვა ქინოლონების შემთხვევაში, აველოქსი იწვევს დაზიანებას დატვირთული სახსრების ხრტილში მოუმწიფებელ ცხოველებში. პრეკლნიკური მტკიცებულებები აჩვენებს რომ მოქსიფლოქსაცინის მცირე რაოდენობა შეიძლება გამოიყოს რძეში. არ არსებობს მონაცემები ლაქტაციის პერიოდში მყოფი ქალების შესახებ. აქედან გამომდინარე ლაქტაციის პერიოდში მყოფ ქალებში აველოქსი უკუნაჩვენებია. გავლენა ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე ფტორქინოლონები მოქსიფლოქსაცინის ჩათვლით შეიძლება აზიანებდეს პაციენტის უნრას ავტომობილის მართვასთან და მექანიზმების მუშაობასთან დაკავშირებით, ცნს რეაქციების გამო და მხედველობის დარღვევების შედეგად. გვერდითი მოვლენები: ლორწვანის სუპერინფექციები; ალერგიული რეაქციები, ქავილი, გამონაყარი, ურტიკარია, სისხლში ეოზინოფილია; ვიზუალური დარღვევები (განსაკუთრებით ცნს რეაქციების დროს); თავის ტკივილი; თავბრუსხვევა. გვერდითი მოვლენებიდან ნებისმიერის გამოვლენის შემთხვევაში, მათ შორის ისეთის, რომელიც არ არის მოცემული ამ ინსტრუქციაში უნდა მიემართოს მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს. დოზის გადაჭარბება: არსებობოს მხოლოდ შეზღუდული მონაცემები დოზის გადაჭარბების შესახებ. ერთჯერადი დოზები 1200მგ-მდე და მრავლობითი დოზები 600მგ-მდე 10 დღის განმავლობაში გამოიყენებოდა ჯანმრთელ სუბიექტებში მნიშვნელოვანი არასასურველი ეფექტების გარეშე. ჭარბი დოზირების შემთხვევაში რეკომენდებულია დამხმარე თერაპია ეკგ გაზომვის ჩათვლით პაციენტის კლინიკური სტატუსის მიხედვით. ნახშირის გამოყენება შიგნით მიღების შემდეგ შეიძლება სასარგებლო იყოს მოფლოქსაცინის გადაჭარბებული სისტემური ექსპოზიციის პრევენციისთვის ჭარბი დოზირების შემთხვევაში. ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები ფარმაკოდინამიური მახასიათებლები მოქმედების მექანიზმი მოქსიფლოქსაცინი არის 8-მეტოქსი-ფლუორქინოლონის ანტიბიოტიკი მოქმედების ფართო სპექტრით და ბაქტერიოციდული ეფექტით. მოქსიფლოქსაცინს გააჩნია in vitro აქტივობა გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ორგანოზმების ფართო სპექტრის მიმართ, მჟავასგან თავისუფალი ბაქტერიების და ატიპიური სახეობების მაგ. Chlamydia spp., Mycoplasma spp. და Legionella spp. მიმართ. ბაქტერიოციდულ აქტივობა აისახება ურთიერთქმედებით ტოპოიზომერაზა II და IV-თან. ტოპოიზომერაზები არის ძირითადი ფერმენტები, რომლებიც აკონტროლებს დნმ ტოპოლოგიას და მონაწილეობს დნმ რეპლიკაციაში, რეპარაციასა და ტრანსკრიპციაში. მოქსიფლოქსაცინი ავლენს კონცენტრაციადამოკიდებულ ბაქტერიოციდულ მოქმედებას. მინიმალური ბაქტერიოციდული კონცენტრაცია რეზისტენტული ბაქტერიების წინააღმდეგ. ცხოველების მოდელების კვლევებმა გამოავლინა მაღალი in vivo აქტივობა. რეზისტენტობა: რეზისტენტობის მექანიზმი, რომელიც ახდენს პენიცილინების, ცეფალოსპორინების, ამინოგლიკოზიდების, მაკროლიდების და ტეტრაციკლინების ინაქტივაციას არ მოქმედებს მოქსიფლოქსაცინის ანტიბაქტერიულ აქტივობაზე. არ არის ჯვარედინი რეზისტენტობა მოქსიფლოქსაცინს და ამ აგენტებს შორის. პლაზმიდებით განპირობებული რეზისტენტობა ამ დროისთვის არ აღინიშნა. ვლინდება, რომ C8-მეტოქსი ნახევარი ემსახურება გაძლიერებულ აქტივობას და უფრო დაბალ სელექციას რეზისტენტური მუტაციური ფორმებისა გრამდადებითი ბაქტერიების C8-H ნახევართან შედარებით. ბიკლოამინის დიდი შემცვლელის არსებობა C-7 პოზიციაში ახდენს აქტიური ეფლუქსის პრევენციას, რომელიც წარმოადგენს ფლუირქინოლონებისადმი რეზისტენტობის მექანიზმს. In vitro კვლევებში გამოვლინდა, რომ მოქსიფლოქსაცინისადმი რეზისტენტობა ვითარდება ნელა მრავლობითი მუტაციების გზით. აღწერილია რეზისტენტობის ძალიან მცირე სიხშირე (10-7-10-10). ორგანიზმების სერიულმა ექსპოზიციამ მოქსიფლოქსაცინის sub-MICკონცენტრაციებისადმი აჩვენა MIC მოცულობის მხოლოდ მცირე ზტდა. აღწერილია ქინოლონებს შორის ჯვარედინი რეზისტენტობა. თუმცა, ზოგიერთი გრამდადებითი და ანაერობული ორგანიზმი რეზისტნტული სხვა ქინოლონების მიმართ მგრძნობიარეა მოქსიფლოქსაცინისადმი. შენახვის წესი: გარსიანი ტაბლეტები: ინახება არაუმეტეს 30C ტემპერატურაზე, ორიგინალურ შეფუთვაში, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. შენახვის ვადა: ტაბლეტები-4 წელი. საინფუზიო ხსნარი: ინახება არაუმეტეს 30C ტემპერატურაზე, მაგრამ არანაკლებ 15C-ზე, ორიგინალურ კონტეინერში, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას. შენახვის ვადა: ს-ხ-3 წელი კონტეინერის ბუნება და შემადგენლობა გარსიანი ტაბლეტები: ალუ-ალუ ბლისტერის შეფუთვა 1X5, 1X10 ტაბლეტები საინფუზიო ხსნარი: მინის ფლაკონი; 1X250მლ, გამოყენების ინსტრუქცია-შეფუთვა გარსიანი ტაბლეტები: არ არის. საინფუზიო ხსნარი; გრილ შენახვის ტემპერატურაზე შეიძლება განვითარდეს ნალექი, რომელიც ხელახლა გაიხსნება ოთახის ტემპერატურაზე. აქედან გამომდინარე არ არის რეკომენდებული ინფუზიის მაცივარში შენახვა. გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II (გამოიყენება ექიმის დანიშნულებით). მწარმოებლი: ბაიერ ფარმა აგ, გერმანია.

მსგავსი პროდუქტები