სპაზმოფარმი /სპაზმალგონი/ ი/მ ხსნარი საინექციო 5მლ ამპულა #10

საერთაშორისო დასახელება: Metamizolum + Fenpiverinii bromidum + Pitofenonum

შემადგენლობა

შემცველობა ერთ ამპულაში: 2 მლ / 5 მლ

აქტიური ნივთიერებები:

• მეტამიზოლის ნატრიუმი (Metamizole sodium) – 500 მგ/მლ
• ფენპივერინიუმის ბრომიდი (Fenpiverinium bromide) – 0.02 მგ/მლ
• პიტოფენონის ჰიდროქლორიდი (Pitofenone hydrochloride) – 2 მგ/მლ

ჩვენებები

გამოიყენება ძლიერად გამოხატული ტკივილების დროს:

• კუჭის ან ნაწლავის კოლიკები;
• თირკმლის კოლიკები;
• თირკმელებში კენჭების არსებობა;
• სანაღვლე გზების სპასტიკური დისკინეზია;
• დისმენორეა (მტკივნეული მენსტრუაცია).

გამოყენების მეთოდები და დოზები

გამოიყენება კუნთში საინექციო ხსნარის სახით 2–5 მლ. საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის გამეორება 6–8 საათის შემდეგ.

მკურნალობა 2–3 დღეზე მეტ ხანს არ უნდა გაგრძელდეს.

ერთჯერადი და დღიური დოზა, ასევე მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა, თითოეული პაციენტისთვის განისაზღვრება ექიმის მიერ კლინიკური სიმპტომატიკის გამოხატულობის შესაბამისად.

გვერდითი მოვლენები

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენებია:

• ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, უმთავრესად კანის მხრივ (ქავილი, შეწითლება, კანზე გამონაყარი);
• უფრო მძიმე შემთხვევებში – ანაფილაქტოიდური რეაქციები, ხოლო ყველაზე მძიმე შემთხვევებში – შოკი;
• პირის სიმშრალე;
• შარდის შეკავება;
• მხედველობის დარღვევები.

მეთამიზოლის გამოყენების შემდეგ აღწერილია:

• წყლისა და ელექტროლიტების ბალანსის დარღვევა;
• თირკმლის ფუნქციის დარღვევები (შარდის გამოყოფის შემცირება, აზოტის შეკავება, შარდში სისხლის არსებობა).

ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე გვერდითი მოვლენა არის მეთამიზოლით გამოწვეული სისხლწარმოქმნის დარღვევა, სავარაუდოდ იმუნო-ალერგიული რეაქციების შედეგად.

გასტრიტით ან წყლულოვანი დაავადებით დაავადებულ პირებში შესაძლებელია დაავადების გამწვავება.

გვერდითი მოვლენების განვითარების შემთხვევაში უნდა აცნობოთ თქვენს ექიმს.

უკუჩვენებები

სპაზმალგონი არ გამოიყენება:

• პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის დროს;
• თირკმლისა და ღვიძლის მძიმე უკმარისობის დროს;
• თირკმლის მწვავე პორფირიის დროს;
• გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზის დეფიციტის დროს;
• სისხლის დაავადებების დროს (აგრანულოციტოზი, ლეიკოპენია);
• ორსულობის პირველ და ბოლო ტრიმესტრში;
• ძუძუთი კვების პერიოდში;
• წინამდებარე ჯირკვლის ადენომის დროს;
• ნაღვლისა და შარდის ბუშტის ატონიის დროს.

არ გამოიყენება 15 წლამდე ასაკის ბავშვებში.