გაციების და მწვავე ვირუსული დაავადებების ხანმოკლე სიმპტომური მკურნალობა
აქტიური ნივთიერებები ერთ პაკეტში:
პარაცეტამოლი 500 მგ
გვაიფენეზინი 200 მგ
ფენილეფრინის ჰიდროქლორიდი 10 მგ
დამხმარე ნივთიერებები: საქაროზა (პრესირებადი); ასკორბინის მჟავა; ლიმონმჟავა, უწყლო; ნატრიუმის ციტრატი; ნატრიუმის ციკლამატი (E 952); ასპარტამი (E 951); კალიუმის აცესულფამი; სილიციუმის დიოქსიდი, კოლოიდური უწყლო; ლიმონის არომატი (სურნელოვანი ნივთიერებების და მალტოდექსტრინის ნარევი); პიტნის არომატი (სურნელოვანი ნივთიერებების, მენთოლის და მალტოდექსტრინის ნარევი)
თერაპიული ჩვენებები:
გაციების და მწვავე ვირუსული დაავადებების ხანმოკლე სიმპტომური მკურნალობა, რომლებიც ვლინდება ტკივილებით, თავის ტკივილით, ცხვირის „გაჭედვით“, ყელის ტკივილით და ხველებით მოზრდილებში და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში.
დოზირება:
მოზრდილები და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები
ერთჯერადი დოზა: 1 პაკეტი (პარაცეტამოლი 500 მგ, გვაიფენეზინი 200 მგ, ფენილეფრინი 10 მგ) საჭიროების შემთხვევაში, 4-6 საათიანი ინტერვალით.
მაქსიმალური დღიური დოზა: 4 ერთჯერადი დოზა
12 წლამდე ასაკის ბავშვები: აღნიშნული პროდუქცია არ არის განკუთვნილი 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოყენებისთვის.
ხანდაზმული პაციენტები: ხანდაზმულ პაციენტებში რეკომენდებული დღიური დოზის კორექცია არ არის საჭირო.
მიღების მეთოდი:
- პაკეტის შიგთავსი უნდა გაიხსნას ჭიქა ცხელ (მაგრამ არა მდუღარე) წყალში (150 მლ), კარგად მოურიეთ, რომ მიიღოთ ერთგვაროვანი ხსნარი.
- როდესაც ხსნარი მიაღწევს შესაბამის ტემპერატურას, მიიღეთ პერორალურად.
- მკურნალობის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 5 დღეს, თუ ექიმი არ დანიშნავს.
უკუჩვენებები:
- ჰიპერმგრძნობელობა პარაცეტამოლის, გვაიფენეზინის, ფენილეფრინის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ;
- ღვიძლის ან თირკმლის მძიმე დარღვევები;
- გულის დაავადებები და გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დარღვევები, მათ შორის მძიმე ჰემოლიზური ანემია;
- არტერიული ჰიპერტენზია;
- ჰიპერთირეოზი;
- შაქრიანი დიაბეტი;
- ფეოქრომოციტომა;
- დახურულ კუთხოვანი გლაუკომა;
- შარდის შეკავება;
- ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების ან ბეტა-ბლოკატორების გამოყენება
- პაციენტები, რომლებიც იღებენ ან იღებდნენ მაო-ინჰიბიტორებს ბოლო 14 დღის განმავლობაში;
- პაციენტები, რომლებიც იღებენ სხვა სიმპათომიმეტიკებს (დეკონგესტანტები, მადის დამთრგუნველი საშუალებები და ამფეტამინის მსგავსი ფსიქოსტიმულატორები).
სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას:
- აღნიშნული პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებულია მხოლოდ დადასტურებული კლინიკური სიმპტომების (კუნთების და სახსრების ტკივილი, ცხელება, ცხვირის „გაჭედვა“ და ხველა) მქონე პაციენტებში.
- გამოყენებამდე აუცილებელია გადამოწმდეს (ექიმის ან ფარმაცევტის მიერ) შესაძლებელია თუ არა სიმპათომიმეტიკების შემცველი სხვა პრეპარატების მიღება, მათი მიღების მეთოდის (პერორალური ან ადგილობრივი, მათ შორის თვალის ან ცხვირის წვეთები, ინჰალატორები) მიუხედავად.
- სიმპათომიმეტიკების ჯგუფის პრეპარატები სიფრთხილით გამოიყენება გულის იშემიური დაავადების (IHD) მქონე პაციენტებში.
პაციენტების შემდეგ ჯგუფებში აღნიშნული სამკურნალო საშუალება გამოიყენება ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ:
- პროსტატის ჰიპერპლაზია ან სხვა მდგომარეობები, რომლებიც იწვევენ შარდვის დარღვევას
- სისხლძარღვთა ოკლუზიური დაავადებები (მაგ.: რეინოს დაავადება)
- გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები
- მიასთენია გრავისი
- კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მძიმე დაავადებები
პარაცეტამოლის შემცველ სხვა პრეპარატებთან ერთად მიღება თავიდან უნდა იქნას არიდებული დოზის გადაჭარბების რისკის შემცირების მიზნით. პარაცეტამოლის მაქსიმალური დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 3 გ-ს.
პარაცეტამოლის გამოყენება უნდა შეიზღუდოს თირკმლის ან ღვიძლის მძიმე დაავადებების მქონე პაციენტებში. პარაცეტამოლის დოზის გადაჭარბება განსაკუთრებით საშიშია ალკოჰოლის ბოროტად გამოყენებასთან დაკავშირებული ღვიძლის დაავადებების მქონე სუბიექტებში.
ქრონიკული ხველის და ასთმის მქონე პაციენტებში პრეპარატი გამოიყენება ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ. ასევე საჭიროა კონსულტაცია, თუ ხველა გრძელდება 5 დღეზე მეტ ხანს, მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ განმეორებითი ხველის შემთხვევაში ან თუ ხველას თან ახლავს მნიშვნელოვანი ცხელება, გამონაყარი ან მუდმივი თავის ტკივილი.
აღნიშნული სამკურნალო საშუალება შეიცავს:
-საქაროზას, შესაბამისად პრეპარატი არ გამოიყენება პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ფრუქტოზის აუტანლობის, გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციის ან საქაროზა-იზომალტაზას დეფიციტის იშვიათი მემკვიდრული პრობლემები.
-ფენილალანინის/ასპარტამის (E951) წყაროს. იგი შესაძლოა საზიანო იყოს ფენილკეტონურიის მქონე პაციენტებში.
-49,1 მგ ნატრიუმს თითო დოზაზე. ეს მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ნატრიუმის დაბალი შემცველობის დიეტაზე მყოფ პაციენტებში.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები:
პარაცეტამოლი
- პარაცეტამოლის რეგულარულად ხანგრძლივი დროის განმავლობაში მიღებამ შეიძლება გაზარდოს ვარფარინის და სხვა კუმარინული ანტიკოაგულანტების ანტიკოაგულანტული მოქმედება, რამაც შესაძლოა გამოიწვიოს სისხლდენის რისკის ზრდა, თუმცა ჩვეულებრივ დოზებს მნიშვნელოვანი ეფექტი არ გააჩნიათ.
- პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიკური ეფექტი შეიძლება გაძლიერდეს ალკოჰოლის მნიშვნელოვანი რაოდენობის მოხმარებით. ბარბიტურატებმა, მაო-ინჰიბიტორებმა და ტრიციკლურმა ანტიდეპრესანტებმა შეიძლება გაზარდონ პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიკურობა, განსაკუთრებით დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში.
- პარაცეტამოლის შეწოვის სიჩქარე იზრდება მეტოკლოპრამიდთან ან დომპერიდონთან ერთად მიღებისას და მცირდება ქოლესტირამინთან ერთად მიღებისას.
- პარაცეტამოლის რეგულარულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ზიდოვუდინის მეტაბოლიზმის დაქვეითება (ნეიტროპენიის გაზრდილი რისკი).
- სალიცილატების/ასპირინის გამოყენებამ შეიძლება გაახანგრძლივოს პარაცეტამოლის პლაზმური ნახევარ-გამოყოფის პერიოდი.
- პარაცეტამოლის და ასაპ-ის ერთდროული მიღება ზრდის თირკმლის ფუნქციის დარღვევის რისკს.
- პარაცეტამოლს შეუძლია შეცვალოს სისხლში გლუკოზისა და შარდმჟავას განსაზღვრის ზოგიერთი ლაბორატორიული ტესტის შედეგები.
ფენილეფრინი
ფენილეფრინის შემცველი პროდუქცია სიფრთხილით გამოიყენება შემდეგ პრეპარატებთან შესაძლო რეაქციების განვითარების გამო:
- მაო-ინჰიბიტორები (მოკლობემიდის ჩათვლით): შესაძლოა აღინიშნოს ჰიპერტენზიული რეაქციები სიმპათომიმეტიკური ამინების (მაგ.: ფენილეფრინი) და მაო-ინჰიბიტორების ერთდროულად მიღებისას
- სიმპათომიმეტიკური ამინები: ფენილეფრინის და სხვა სიმპათომიმეტიკური ამინების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს გვერდითი რეაქციების რისკი გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ
- ბეტა-ბლოკატორები და სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები (დებრიზოქინი, გუანეთიდინი, რეზერპინი, მეთილდოპა): ფენილეფრინმა შეიძლება შეამციროს ბეტა-ბლოკატორების და ანტიჰიპერტენზიული საშუალებების ეფექტურობა. ჰიპერტენზიის და გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ სხვა გვერდითი რეაქციების რისკი შეიძლება გაიზარდოს.
- ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები (მაგ. ამიტრიპტილინი): ფენილეფრინთან ერთად მიღებისას შესაძლოა გაიზარდოს გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ გვერდითი რეაქციების განვითარების რისკი.
- ჭვავის რქის ალკალოიდები (ერგოტამინი და მეთილსერგიდი): იზრდება ერგოტიზმის რისკი.
- დიგოქსინი და სხვა საგულე გლიკოზიდები: იზრდება რითმის დარღვევების და გულის შეტევის რისკი.
- ფენოთიაზიდები სედაციური საშუალებების სახით: შესაძლოა გაძლიერდეს ცნს-ის ეფექტები.
- ჰალოგენირებული ზოგადი ანესთეტიკები (ციკლოპროპანი, ჰალოთანი, ენფლურანი, იზოფლურანი): პარკუჭოვანი არითმიის შესაძლო პროვოცირება ან გაუარესება.
გვაიფენეზინი
- იგი აძლიერებს სედაციური საშუალებების და მიორელაქსანტების ეფექტს.
- აღნიშნული პრეპარატის მიღების შემდეგ 24-საათიანი შარდის შეგროვების დროს მისმა მეტაბოლიტებმა შესაძლოა ზეგავლენა მოახდინონ ფერზე 5-ჰიდროქსი-ინდოლ ძმარმჟავას (5-HIAA) და ვანილ-მანდელის მჟავას (VMA) განსაზღვრისას.
ნაყოფიერება: ნაყოფიერებაზე აქტიური ნივთიერებების ზეგავლენის შესახებ მონაცემები არ არსებობს.
ორსულობა
ეპიდემიოლოგიური კვლევის მონაცემების მიხედვით არ ვლინდება პარაცეტამოლის უარყოფითი ზეგავლენა ორსულობაზე და ნაყოფისა და ახალშობილის ჯანმრთელობაზე ადამიანებში, თუ პრეპარატი გამოიყენება რეკომენდებული დოზებით და ხანგრძლივობით. ფეტოტოქსიკური და ტერატოგენული ეფექტის შესახებ მონაცემები არ არსებობს.
ადამიანებში ორსულობის პერიოდში გვაიფენეზინის და ფენილეფრინის გამოყენების უსაფრთხოება არ არის დადგენილი.
ლაქტაცია
პარაცეტამოლი და ფენილეფრინი გამოიყოფა დედის რძეში კლინიკურად უმნიშვნელო რაოდენობით.
აღნიშნული სამკურნალო საშუალება არ გამოიყენება ორსულობის დროს და ძუძუთი კვების პერიოდში, თუ არის ექიმის მიერ დანიშნული.
ზეგავლენა ტრანსპორტის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე:
პაციენტებს უნდა მიეცეთ რეკომენდაცია, რომ არ მართონ ტრანსპორტი და არ გამოიყენონ მექანიზმები, თუ პრეპარატის მიღების შემდეგ აღინიშნა თავბრუსხვევა.
გვერდითი ეფექტები:
პარაცეტამოლი
- დარღვევები სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ: თრომბოციტოპენია; აგრანულოციტოზი; ეს გვერდითი რეაქციები არ იყო აუცილებლად პარაცეტამოლთან მიზეზობრივ კავშირში.
- დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ: ანაფილაქსია; კანის ჰიპერმგრძნობელობითი რეაქციები: გამონაყარი კანზე, ანგიონევროზული შეშუპება, სტივენს ჯონსონის სინდრომი; ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი
- დარღვევები სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ: ბრონქოსპაზმი*
- ჰეპატობილიარული დარღვევები: ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
- დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: მწვავე პანკრეატიტი
*უფრო სავარაუდოა ასთმიან პაციენტებში, რომლებიც მგრძნობიარენი არიან ასპირინის ან სხვა ასაპ-ის მიმართ.
გვაიფენეზინი
- დარღვევები იმუნური სისტემის მხრივ: ალერგიული რეაქციები, ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსიური რეაქციები
- დარღვევები სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ: დისპნოე
- დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დისკომფორტი მუცლის არეში, დიარეა
- დარღვევები კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ: გამონაყარი, ჭინჭრის ციება
ფენილეფრინი
ყველაზე ხშირად გამოვლენილი:
- ფსიქიატრიული დარღვევები: მოუსვენრობა, გაღიზიანება, შფოთვა, აღგზნებადობა
- დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, უძილობა
- დარღვევები გულის მხრივ: არტერიული წნევის მომატება
- დარღვევები კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: გულისრევა, ღებინება, დიარეა
იშვიათი:
- დარღვევები მხედველობის ორგანოს მხრივ: მიდრიაზი, მწვავე დახურულ კუთხოვანი გლაუკომა უფრო ხშირად აღინიშნა დახურულ კუთხოვანი გლაუკომის მქონე პაციენტებში.
- დარღვევები გულის მხრივ: ტაქიკარდია, აჩქარებული გულისცემა
- დარღვევები კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ: ალერგიული რეაქციები (გამონაყარი, ჭინჭრის ციება, ალერგიული დერმატიტი) ჰიპერმგრძნობელობითი რეაქციები, მათ შორის ჯვარედინი მგრძნობელობითი რეაქციები სხვა სიმპათომიმეტიკებთან
- დარღვევები თირკმელებისა და საშარდე გზების მხრივ: დიზურია, შარდის შეკავება ყველაზე ხშირად აღინიშნა შარდსადენის ობსტრუქციის მქონე პაციენტებში, მაგ.: პროსტატის ჰიპერტროფია
ჭარბი დოზა
პარაცეტამოლი
მოზრდილებში შესაძლოა აღინიშნოს ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა პარაცეტამოლის 10 გ და მეტი დოზის მიღების შემდეგ.
5 გ დოზის მიღებამ შესაძლოა გამოიწვიოს ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში, როგორიც არის:
- ღვიძლის ფერმენტების ინდუქტორებით (კარბამაზეპინი, ფენობარბიტონი, ფენიტოინი, პრიმიდონი, რიფამპიცინი, კრაზანას შემცველი პრეპარატები) ხანგრძლივი მკურნალობა;
- ალკოჰოლის რეგულარული მოხმარება ისეთი რაოდენობით, რომელიც აღემატება რეკომენდებულ დასაშვებ დონეს;
- დაავადებები და მდგომარეობები, რომლებიც იწვევენ გლუტათიონის დონის შემცირებას, მაგ.: კვებითი დარღვევები, შიმშილი, კახექსია, კისტოზური ფიბროზი, აივ ინფექცია.
სიმპტომები
- დოზის გადაჭარბების სიმპტომები პირველი 24 საათის განმავლობაში არის სიფერმკრთალე, გულისრევა, ღებინება, მადის ნაკლებობა, ანორექსია და მუცლის ტკივილი.
- ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა ჩვეულებრივ ვლინდება მიღებიდან 12-48 საათის განმავლობაში, გლუკოზის მეტაბოლიზმის დარღვევით, მეტაბოლური აციდოზით.
- მწვავე შემთხვევებში შეიძლება პროგრესირდეს და აღინიშნოს ენცეფალოპათია, სისხლდენები, ჰიპოგლიკემია, ცერებრალური შეშუპება და სიკვდილი.
- თირკმლის ფუნქციის მწვავე დარღვევა მწვავე მილაკოვანი ნეკროზით, რომელიც ვლინდება საზარდულის არეში ტკივილით, ჰემატურიით, პროტეინურიით, შეიძლება განვითარდეს ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის გარეშე.
- არსებობს შეტყობინებები გულის არითმიის და პანკრეატიტის შემთხვევების შესახებ.
მკურნალობა
- პარაცეტამოლის დოზის გადაჭარბება საჭიროებს სასწრაფო მკურნალობას. ადრეული სიმპტომების არარსებობის მიუხედავად, უნდა მოხდეს პაციენტების ჰოსპიტალიზაცია და უნდა ჩატარდეს სიმპტომური მკურნალობა.
- გააქტიურებული ნახშირით მკურნალობა მიზანშეწონილია მიღებიდან პირველი საათის განმავლობაში.
- პარაცეტამოლის პლაზმური კონცენტრაცია უნდა გაკონტროლდეს მიღებიდან 4 საათის შემდეგ ან მოგვიანებით.
- N-აცეტილცისტეინით მკურნალობა, რომლის მიღება ასევე შესაძლებელია პარენტერალურად, მიზანშეწონილია მიღებიდან 24 საათის განმავლობაში, თუმცა მაქსიმალური დამცავი ეფექტი აღინიშნება მიღებიდან 8 საათში. ამ პერიოდის შემდეგ მიღებული N-აცეტილცისტეინის ეფექტურობა მცირდება.
ფენილეფრინი
სიმპტომები: ფენილეფრინის ჭარბი დოზირება ჩვეულებრივ ვლინდება სიმპტომებით, რომლებიც მსგავსია აღწერილი გვერდითი რეაქციებისა.
ასევე შესაძლოა აღინიშნოს ჰიპერტენზია და ბრადიკარდია, მძიმე შემთხვევებში - დაბნეულობა, ჰალუცინაციები, კრუნჩხვები და არითმია.
მკურნალობა: მკურნალობა სიმპტომურია. მძიმე ჰიპერტენზია ზოგჯერ მოითხოვს ალფა-ბლოკერების გამოყენებას, როგორიც არის ფენტოლამინი.
გვაიფენეზინი
სიმპტომები: ძალიან მაღალი დოზის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს გულისრევა და ღებინება.
მკურნალობა: ღებინების დროს ზოგჯერ შესაძლოა საჭირო გახდეს წყლისა და ელექტროლიტების შემცვლელი რეჰიდრატაცია.
ფარმაკოდინამიკური თვისებები:
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: პარაცეტამოლის კომბინაციები ფსიქოლეპტიკების გარდა
პარაცეტამოლს აქვს ტკივილგამაყუჩებელი და სიცხის დამწევი თვისებები, რაც განპირობებულია ცნს-ში პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვით და ნაკლებად პერიფერიული მექანიზმებით, რომლებიც დაკავშირებულია მტკივნეული იმპულსების ბლოკირებასთან. პარაცეტამოლი ავლენს სიცხის დამწევ ეფექტს თერმორეგულაციურ ცენტრზე ზემოქმედებით, რომ მოხდეს პერიფერიული სისხლძარღვების გაფართოვება, რაც იწვევს კანში სისხლის ნაკადის ზრდას, შედეგად ოფლის გამოყოფას და სითბოს დაკარგვას.
ითვლება, რომ გვაიფენეზინი ამსუბუქებს და აადვილებს ამოხველებას ბრონქული სეკრეტის მოცულობის ზრდით და სიბლანტის შემცირებით; იგი ზრდის მუკოცილიარულ კლირენსს.
ფენილეფრინი არის სიმპათომიმეტიკური დეკონგესტანტი, რომელიც მოქმედებს რესპირატორულ სისტემაში ალფა-ადრენერგულ რეცეპტორებზე, რაც იწვევს ვაზოკონსტრიქციას და ცხვირის და სინუსების ლორწოვან გარსის ანთების და შეშუპების შემცირებას.
იგივე მექანიზმით ამცირებს ლორწოს წარმოქმნას, რითაც ხელს უშლის სეკრეტის დაგროვებას ცხვირის ღრუში და ამცირებს სეკრეტის შეკავებასთან დაკავშირებული წნევას და ტკივილს.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
პარაცეტამოლი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაციები მიიღწევა პერორალურად მიღებიდან 10-60 წუთში. იგი მეტაბოლიზდება ღვიძლში და გამოიყოფა შარდში ძირითადად გლუკურონიდისა და სულფატის კონიუგატების სახით. მისი პლაზმური ნახევარ-გამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-3 საათს.
გვაიფენეზინი სწრაფად შეიწოვება პერორალურად მიღების შემდეგ, მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღწევა დაახლოებით 15 წუთში. იგი სწრაფად მეტაბოლიზდება დაჟანგვის გზით β-(2-მეთოქსი-ფენოქსი) რძემჟავამდე, რომელიც გამოიყოფა შარდში. ელიმინაციის ნახევარ-გამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 1 საათს.
ფენილეფრინი არათანაბრად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან და გადის პირველი გავლის მეტაბოლიზმს მონოამინ ოქსიდაზას მიერ ნაწლავის კედელში და ღვიძლში. ფენილეფრინს აქვს დაბალი პერორალური ბიოშეღწევადობა. მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღწევა მიღებიდან 1-2 საათში. იგი გამოიყოფა შარდში სულფატის კონიუგატების სახით. პლაზმური ნახევარ-გამოყოფის პერიოდი შეადგენს 2-3 საათს.
პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები:
უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიის, განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის, გენოტოქსიკურობის, კანცეროგენული პოტენციალის, რეპროდუქციული ტოქსიკურობის სტანდარტულ კვლევებზე დაყრდნობით არაკლინიკური მონაცემები არ ავლენს განსაკუთრებულ საფრთხეს ადამიანისთვის.
ვარგისიანობის ვადა: 3 წელი
განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას: ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.
გაცემის წესი: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი
ადიფარმ იეიდი (Adipharm EAD)
130, სიმეონოვსკოს შოსეს ბულვ.,
სოფია 1700, ბულგარეთი
